Kınalı Kuzu

Etiket: hamilelik

  • kadın ve anne

    Kadın olarak kendimden soğuyup anneliğe fazlasıyla ısınmaya başladığım bir döneme girdik… Yaklaşık 8 kilo alıp kendi bedenimden soğuyup aynaya bakmaktan hoşlanmadığım günler yaşıyorum. Hem kilolar nedeniyle şişen ayaklar hem de artık giyilemeyen kıyafetler nedeniyle alışveriş eziyet gibi gelmeye başladı. Eşinin beğenmeme kaygısı, uykusuzluk, sinirlilik ve benzeri haller…

    Beni en mutlu eden şey ise oğlumun o minicik tekmeleri…Babasının da aynı duyguları hissetmesini bekliyordum en başta, paylaşmak istiyor insan heyecanını.. Ama öyle olmuyormuş. Onun da çok sevdiğini biliyorum bebeğimizi ve heyecanlandığını da ancak tamamen farklı duygular. Anne olmak farklıymış onun kalbi benimle birlikte atıyor. Bana ihtiyacı var. Onu sevdiğim kadar çok korumalıyım herşeyden, hatta bazen kendi düşüncesizliğimden bile korumalıyım…

    Korkularım çoktan boyumu aştı.Hayallerim ise hep bebeğimle artık… bir o kadar da güçlüyüm ama… Benden ve en sevdiğimden bir parça olacak artık bu dünyada.. bunu bilmek bütün herşeye karşı daha sağlam daha dik durmayı gerektiriyor..sadece kendini değil senden bir parçayı da korumak zorundasın..

    O kadar çok şey yazılabilir ki bunun üstüne ve hatta yazılmışta. bir kadın için en büyük şükür sebebi annelik.. elbette bu kadar güzel bir hediyenin de bir bedeli olacak.. fazlasına bile razı olur insan başına gelirse…Ve en güzeli hayatta yaptığın bütün hatalara bütün yanlışlara rağmen tertemiz olabilme şansı bana göre annelik..

    Binlerce kez şükrediyorum bu duyguları yaşatana… kadın olarak kendinizden soğusanızda her şeye değer annelik..Şimdi heyecanla onun yolunu beklemeye devam… az kaldı..

  • uzun zaman sonra yeniden…

    Hayatımda öyle değişiklikler oldu ki bunlara alışma sürecinde neredeyse hiçbir şey yapmadım. bu duygulara alışmak ve beraberinde getirdiklerini yaşamak çok farklıydı.. Belki de bir kadının yaşayabileceği en müthiş duyguları yaşıyorum. Bir bebeğim olacak ve ben artık O’nun hayatıma gireceğini öğrendiğim andan beri eskisi gibi değilim ve olmayacağım da sanırım. Artık korkularım daha büyük ve umutlarım da da, daha çok ağrı çekiyorum ama daha çok şükrediyorum, daha az şey yapıp daha mutluyum..

    Bu öyle bir şey ki anlatılması çok güç, öyle özel bir durum ki annelerimizin dediği gibi başına gelmeyince anlaşılması zor..O’nun hareketlerini daha yeni yeni hissetmeye başladım ve her hissettiğimde gözlerimden yaşlar düşüyor mutluluktan. Dualarımın hepsinde bebeğim var..karnımda yarıklar oluşmasına sebep olurken ben onun büyüdüğünü anlayıp şükrediyorum..

    Bu süreçte en güzel olan şey ise eşimin hoşgörüsü, ilgisi, her şeyi düşünmesi oldu. bana sadece bu güzelliği doya doya yaşamak kaldı eşim sayesinde..Onun gibi bir oğlum olmasını çok istiyorum.. Onun gibi merhametli, içten, yalansız dolansız, sakin ve huzur veren bir insan olsun inşallah..

    İnsan anne adayı olunca hep bebeğinden bahsetmek istiyor. hayallerimde bile öyle güzel ki gerçeği muhteşem olacak gibi geliyor.. herkes bir taraftan korkular salsa da onun bana yaşattığı bu güzelliklerin yanında bütün çilesi bana hoş görünüyor… VE Allah uzun ömür versin ki babası müthiş bir adam ve her daim bize yardımcı olacak, elinden gelen herşeyi yapacak biliyorum…

    Bu kadar mutlu olacağımı söyleseler inanmazdım ancak şimdi bunu yaşıyorum ve binlerce kez şükrediyorum bu hayatta bana verilen rolüme..sıkıntılı zamanlarımda hiç bitmeyecekmiş gibi gelen dert yığınları birer birer yok oldu. Ve sıkıntılı olan herkese tavsiye. sabredin ve ALLAH’a sığının. o sabrın mükafatı öyle güzel olur ki hayal bile edemezsiniz.. şimdilik hoşçakalın..