Yeni Anne

Uzuuun bir aradan sonra yeniden yazmaya nihayet fırsat buldum. Aslında şu an ayağımda üç aylık bebeğimi sallarken bir taraftan da rezene ve anason karışımı bitki çayımı içiyorum ve bir taraftan da yazmaya çalışıyorum. Artık eskisi gibi oturup bilgisayar başında yazabilmem mümkün olmuyor…

Çok şey biriktirdim aslında ama nerden başlasam bilmiyorum.. En iyisi hayatımın en güzel gününden doğumdan baslayayim..

17 ekim günü sabah sekizde hastaneye yatıp akşam saat dörde kadar suni sanci alıp,oğlumun büyük olması ve boynunda kordon dolandığı için aşağı inmemesi sonucu sezeryan doğuma alındım.. Belden uyusturulma isteyip oğlumun ilk anlarına şahit oldum..ve tek kelimeyle muhteşemdi o ilk an.. Tarif edilemez kadar güzeldi..

Sonra hastane sureci, ilk emzirme falan derken eve geldik.. En zoru sanırım ilk haftaydi. Göğüslerim çatlamış ve her emzirme de tarifsiz acılar cekiyorken sutum gelsin diye yarım saatte bir emziriyordum aglaya aglaya.. O kadar kısa aralıklarla emzirince uyku da tabi ki kesik kesik oluyor.. Bir taraftan da çok fazla kaburgalarim agriyordu. Bu kadar ağrının yanında sezeryan kesigimi hissetmiyordum bile..

Ve lohusalik durumu.. Sanırım en kolay atlatanlardan biriyim eşim sayesinde… İnsan o durumdayken anlaşılmak istiyor. Yardımcı olunmak, sevilmek ve emzirmedigi surelerde babası bebekle ilgilensin istiyor ki birlikte kararlaştırıp çıktıkları bu yolda yalnız olmadığını bilsin. Aile içindeki sevginin ve saygının hem artabileceği ya da kadının bir ömür boyu unutamayacağı kadar sıkıntı çektiği bir dönem olabilir bu dönem eğer eşler yardımcı olmazsa.. Ve en kötüsü de kadının artık yalnız olduğunu ve bebeğin sadece ona yük olacağı duygusunun hakim olmasıdır… Sevgili beyler lütfen bu dönemde hayatinizda hiç olmadığı kadar anlayışlı olun. Çünkü karşınızdaki kişi hayatında hiç olmadığı kadar yorgun, ağrılı, kilolu ve sorumluluk sahibi….

Bu süreç daha atlatilamadan bu sefer bebeğin gaz sancıları için arayış içine giriliyor. Bir sürü gaz ilacı ve bitkisel ürünler alıp firsat buldukça bunları deniyorsunuz ve gerçekten gaz sancısı çok kötü birşey umarım  sizin çocuğunuz da olmaz.. Sonra bunlara da yavaş yavaş alışıp öğrenince daha güzel günler geliyor.. Bebeginiz artık size gülümsüyor ve bu sizin mutluluktan gozyasinizin akmasına  sebep oluyor.. Hayatinizda hiç tatmadiginiz bir güzelliği tadiyorsunuz ve artık daha uzun sureler uyuyup dinlendiginiz için de mutlusunuz…

Bebeğiniz yaklaşık üc aylık olunca artık oynamak istiyor ve sizi keşfetmek onun en keyif aldığı şey.. Dokunuyor herşeye, ellerini sürekli ağzına götürüyor, uykusu gelene kadar uyumuyor ne kadar ugrassaniz da:)

Aslında daha cooook şeyler var ancak bebis uyumusken koştur koştur yemek hazırlama zamanı.. Şimdilik hoşçakalın…


 

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir