Nasıl İyi Baba Olunur!!!

Selamlar sevgili dostlar. Geçen sefer bir arkadaşımın anlattıklarından etkilenip sitemli bir yazı yazdım.. Ama esas yazmak istediğim bu yazıydı ve nihayet fırsat bulabildim.

Eveeeet nihayet dokuz ay sonunda o merakla beklenen an geldi ve bir bebeğiniz oldu.. Bir baba olarak çok mutlu oldunuz ama şimdi nasıl davranacağınızı bilmiyorsunuz? Eğer bu yazıyı okuyorsanız zaten öğrenmek için çaba harcıyorsunuzdur ve bu iyi baba olmanın ilk kuralı bence…

Yıllarca erkek çocuklar bebek bakmanın hep annenin görevi olduğu o yüzden kendilerini çok da sorumluluk altında hissetmemeleri gerektiği öğretildi ya da gösterildi.. Ancak artık devir değişti. Kadınların da erkeklerinde beklentileri yaşamları değişti.. O yüzden erkekler de kadınlar kadar sorumluluk sahibi olmalı ki yuvanizdaki huzur bozulmasın..

Şimdi gelelim neler yapılmalı kısmına.. Aslında çok basit… Sadece empati yapsanız çoğu sorun çözülür.. Bebeğiniz doğduğunda 10 gün izinli oldunuz ya da izin aldınız ve evdesiniz. O 10 günde gördünüz ki bebek hiç durmuyor sürekli acıkıyor, ağlıyor, altını kirletiyor, kusuyor, uyumuyor v.b birsuru şey.. Ve siz anne kadar ilgili olmasanız da bu durumdan bunalıp bi an önce işe donmek istiyorsunuz.. Sonra işe başlayınca yine klasik erkekler gibi o zaten evde işi bir tek çocuk bakmak diye düşünürseniz en büyük yanılgı bu olur.. Bilin ki sürekli aynı işle uğraşmak hele bu bir caanli ve sizin bebeginizse çok zor.. Kadın bir an biri elimden bebeği alsa da ben dinlensem, iş yaşam ya da bebek bakmaktan farklı herhangi bir iş yapsam diye yolunuzu gözlüyor.. Sizde isyerinden eve nasılsa işi gücü bu ben çalışıyorum mantığıyla gelmeyin.. O da sabah akşam gece gündüz çalışıyor ve sizin yavrunuzu büyütüyor.. Ustelik yeni anne ve korkuyor herşeyden.. En azından eşi onu anlasın destek olsun istiyor…

Bu olmazsa ne mi oluyor peki? İlk başta siz evet sorumluluktan kurtulmuş olup bebeginizle birkaç saat geçirmiyorsunuz  ama görmediğiniz  şey hem Eşiniz hemde bebeğiniz sizden uzaklaşmaya başladı bile.. Siz bunu annenin meşgul olmasına bağladınız belki ama değil inanın.. Size en çok ihtiyacı olan zamanda yanında olmazsaniz destek olmazsaniz nerde kaldı eş olmak, artık o siz olmadan da herşeyi yapabilecegini görüyor ve bu saatten sonra bazen olmamaniz onun işine bile geliyor. En azından sinir olmuyor… Sonra sizde kara kara düşünüyorsunuz ben sabahtan akşama kadar onun için çalıştım o nankorluk yapıyor diye ve yuvadaki huzur uçuyor.. Oysa ki siz onun için değil kendi tercihleriniz için çalışıyorsunuz.. Evliliği siz tercih ettiniz ve çocuğu da Eşiniz de sizi tercih ettiği için çaba gösteriyor ama bu tercih sizin 8-10 saatinizi kaplarken esinizin bütün gününü hatta hayatını kaplıyor ve adaletsizlik gün be gün yuvanizdaki huzuru da götürüyor…

Sevgili baba çok uzattim farkındayım.. Ancak biraz eşine yardımcı ol, onu anla, dışarı çıkar haftada bir kere, yemeğe götür ya da paran yoksa sadece gezmeye götür, bebeğinizi bir kaç saatliğine elinden al, o gerek yok dese bile al çünkü var. Ve sonra bak sana esin nasıl minnet dolu gözlerle bakıp, seni mutlu etmek için herşeyi yapıyor.. Bebeğin babasına yakın olduğu için nasil mutlu oluyor gör. Yapabildiğin kadarını yap ama esinde bilsin ki elinden geleni yapıyor.. Ve sevgili baba birşey yapamiyorsan bile en azından eşini terketme, yatağını ayırıp onu duymamak için uzaklaşma, belki toplum ya da ailen sana ogretmedi ama sen eşini gördükçe vicdanın sızlar da azıcık dinlensin diye çaba harcarsın…

Kendine iyi bak sevgili baba. Allaha emanet olun…

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir