BABA OLMAK

Merhaba… Hep annelik ya da anneler neler yapmalı üzerine yazılar görüyorum. Sanki bebek sadece anneye aitmiş onun sorumluluğuymuş gibi. Oysa birde baba faktörü var ki anne kadar olmasa da büyük görevler düşüyor onlara da.

Çoğu insanda şunu gördüm ve gerçekten üzüldüm ki bebek sanki anneye zimmetli. Her ne olursa olsun o ilgilenmesi gerekli gibi bir algı var.. Hatta bazı babalar ilgi alaka göstermediği gibi bir de üstüne çocuk en ufak ağladığında ya da rahatsızlandığın da anneyi suçlayıp iyice insanı çileden çıkartırlar… Bir misafirliğe gidildiğinde çocuk ya da bebek sürekli annenin yanında durur ki babalar rahat sohbet etsin rahat yemek yesin. Peki ya anneler? Onlar bebek sahibi oldu diye uzun yıllar boyunca bir rahat yemek yemesin mi yada bir oturup sohbet etmesin mi?  O annelik heyecanini sevgisini tatmak istedi diye bu kadar yük yüklemek doğru mu? Peki sevgili baba sen baba olma duygusunu tattigin için niye hiç birşey yapma gereği duymuyorsun.. Tek başına mi istedi anne bu bebeği sen de evlat sahibi olmadin mi?

Şimdi bir deneme yapmanızı rica ediyorum.. Alarmları kurun ve en geç iki saatte bir uyanıp birşeyler yapın sonra tekrar uyuyun. Bakalım uykunuzu alıp dinlenebiliyor musunuz. Ha demiyorum ki bu iki saatte de tilki uykusu gibi hafif uyuyun bugün bebeğinizin seslerini duyun. Sadece bu kadar uykusuzluk bile sizi sınırlı yapmaya yetecek eminim.. Peki hiç görmüyor musunuz Eşiniz aylarca bu şekilde uyanip bebeginizle ilgileniyor ve siz hiç vicdan azabı duymadan uyumaya devam ediyorsunuz.. Odasını ayırıp sesleri duymamak için kapıyı kapatanlara zaten artık yapılacak birşey kalmamış…

İki insan birbirinizi sevip evlenip sonra da tam bir aile olmak için çocuk yapıyorsunuz. Allah ta size bunu nasip ediyor ki bunu çok isteyipte olmayanlar varken sürekli şükretmek gerekiyor. Neyse bu bambaşka bir konu. Çocuğunuz dünyaya geldi ve annesi butun fedakarlıkları yaparak elinden geldiği kadar yavrusuyla ilgileniyor. Bütün hayatı değişiyor ama sen sevgili baba sen hala aynı hayatı yaşıyorsan ve yol arkadaşını bu yolculukta yalnız birakmışsan nasıl odeyeceksin onun hakkını.

Çocuk sadece anneye ait değildir. O zaten kimseye ait değildir. Allahın size bir lütfudur ve siz sadece anneye aitmiş gibi davranirsanız çocuğunuzun bir tarafı eksik olacak ve başka kimse bunu telafi edemeyecektir..  Ve sana bu kısacık  hayatında muhteşem bir hediye veren Rabbinin hediyesinin kıymetini bilmemek te büyük bir eksikliktir bence.. Yazım çok uzadı aslında neler yapılmalı yı yazmak isterken sitemlere karıştım.. İnşallah bir dahaki yazımda da onları yazacağım.. Hayırla kalın. Allaha emanet olun…

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir