aşka saygı

İçimi dele dele bir aşk yaşadım ben..Ben bile inanamadım bu kadar sevebildiğime. O kadar çok problem oldu ki evlendiğimde inanamamıştım. Onun yerini kimsenin alamayacağını bildiğim için aklım çıkıyordu bir gün bırakıp gidecek diye. Belki kendi isteğiyle bunu yapmazdı ama öyle çok yormuştuk ki onu haklıydı bırakıp gitse bile.. Ama o da beni çok sevmiş ki herşeye rağmen yanımda kaldı. savaştı sonuna kadar ve kazandı..

Ailesi bu ilişkinin bitmesini istemişti. bir taraftan ben aşık olduğum adamı kaybetme korkumun acısını ondan çıkarmıştım.. şimdi ki aklım olsa asla yapmazdım. sadece ona destek olurdum. Belki ailesi de pişman olmuştur hatta olduklarını hissediyorum bende.. o zamanlar bizi anlamalarını ayrılamadığımızı görüp destek olmalarını isterdim.

şimdi herşey geçti gitti. onlar oğullarının düğününe gelmedi ve sanırım bundan daha büyük bir üzüntü olamaz bir aile için… Biz sıkıntılara ayrı olarak daha fazla dayanamadığımız bir kaç ay içinde evlilik kararı aldık ve evlendik..

Sonuç olarak ne insan evladını ömrünün sonuna kadar bırakabilir ne de evlat ailesini.. ki bırakmasın da zaten.. Ama bazen sizin gördüğünüz ya da bildiğiniz şeyler yanlış olabilir.. hep ben haklıyım ben doğruyu bilirim demek insanı yanlışa sürükler. inanmasanız bile aşka değer verip anlamaya çalışın. gururunuzun esiri olup evladınıza en güzel geçirmesi gereken zamanları zehir etmeyin ve sizde emin olun daha mutlu olacaksınız..

Eğer bir insan acı çekecekse yani kaderinde bu sıkıntıları yaşamak varsa buna kimse engel olamaz zaten.. ve nasibi kimse insan onunla evlenir. bir aile evladına sırt dönerek yanlış yaptığını düşündüğünde onu yalnız bırakarak doğru birşey yapmış olmuyor malesef.. insanın evladı için yapabileceği en büyük iyilik dua etmektir.. dua dan başka hiçbirşey onları korumaz….

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir