aklimdan geçenler

Ders çalışmaya ara verip yazı yazmaya koşuyorum. Nasıl bir yazma aşkıysa artık… Bugünkü haberleri gördüm biraz önce içim karardı yine.. Tekrar gömülmek için topraktan cıkarılan insanlar acıttı en çok içimi. Onların ailesinin sevenlerinin yerinde olmadığım için sukrettim önce. Sonra da düşündüm ya benim sevdiğim insanlardan biri orda olsaydı diye… Fazla dayanamadım bu düşünceye kaçmak için yine kitaplara sığındım. Allahım düşüncesine bile katlanamadığımız acılar vermesin kimseye… Peki neler oluyor niye böyle oluyor yada bu olanlarda birilerinin sorumluluğu var mi??? Siyaset hiç sevmem ben yapmakta istemem ama bu kadarına da artık tahammül edemiyorum.. Adam kayırmanın had safhada olduğu, musluman olarak geçinen insanların hak yemekten bu kadar korkmadıkları bi ülke beni korkutuyor.. Özelleştirmeye karşı değilim ama en küçüğünden en büyüğüne ozel yada kamu kurumlarındaki bu denetimsizlikten dolayı insanların canından olmasnı, herkesin paradan başka birşey düşünmeyerek insanları bu acılara sevketmesini içim kaldırmıyor artık… İçimi tek ferahlatan durum Rabbimin adaletinin herseyin üstünden geleceği çünkü bu dünyada adalet olmasa da yaratanın adaleti bütün evrene yetecek..  Şimdi yine butun bu düşüncelerden kacıp ders calışayım. Belki bir umut iyi bir insan olup birilerini yardım etme imkanı bulabilirim..

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir