Memeden Ayırma Süreci 2

2.HAFTA: Aslında gözünüzü korkutmak en son istediğim şey bile değil ancak nelerle karşılaşacağınızı bilmek bu işi yürütürken gerçekten işe yarıyor. Ben bu konuda en çok Akademisyen Anne ‘ den faydalandım. Size de yazılarını okumanızı ve videolarını dinlemenizi tavsiye ederim. Tavsiye kısmını geçtikten sonra gerçek hayata dönelim. Bu hafta bir kaç kez eşimi arayıp bu iş olmayacak galiba ben dayanamıyorum dedim. Allahtan o beni hep yüreklendirdi. Bir kaç saat daha dayan ben gelince dışarı çıkarırım gibi telkinlerle ikna etti.

2. hafta ilk pazartesi sabahı uyandığında meme verdiğim oğluma  artık memede süt azaldığını akşam baba gelene kadar bekleyeceğimizi ve o gelince meme vereceğimi söyledim. Tabi benim oğlum bunu çok olgun karşılayıp o an tamam dedi. ama ben şok oldum tabii.. Meğerse bu ben bunu senin burnundan getirmez miyimden önceki sessizlikmiş:)  çocuğum bu hafta tamamen yabancı bir çocuk gibiydi. Benim sakin oğlum gitti. Yerine eline geçirdiği her şeyi atan, söz dinlemeyen, olur olmaz şeylere sinirlenip kendini yere atan bir çocuk geldi.

Bu süreçte bana oturmaya gelen komşularımda bu olaydan nasibini aldı ve bana çocuğa eziyet ettiğimi memeye birşeyler sürüp bir anda bıraktırmayı tavsiye edip gittiler… Zaten benim içi zor olan bu süreçten sonra bu lafları duymak beni iyice yıprattı. Yine de istikrarlı bir şekilde gündüzleri meme verme olayını bıraktım.

Ben babası gelince meme vereceğim dediğim için babası gelir gelmez kucağıma atlayıp anne baba meme söylemiyle hakkı olan memeyi talep ediyordu. Bende büyük bir özlemle emziriyordum( yazarken bile gözlerim doldu hatta aktı bir kaç damla öyle de çok özledim emzirmeyi) .

Perşembe ya da cuma günüydü tam hatırlayamıyorum. Oh hafta sonu geliyor biraz nefes alacağım derken yeni bir imtihan daha ortaya çıktı.. Çocuğum ateşlendi… Sanırım geçiş mevsiminde hava değişikliği  ve sık sık dışarı çıkarmamız sonucu oldu.. tam çocuğum yavaş yavaş normalleşmeye krizlerimiz azalmaya başlamışken bu ateş çok kötü olmuştu. Ve maalesef hasta yatan ve meme isteyen çocuğu kendi başıma oyalamam ve bu stresle başa çıkamayınca çizgi film işine güzel bir giriş yaptık. Evde tv olmaması sebebiyle internetten daha önceden biraz bildiğim maşa ile ayı izlemeye başladı.. Ancak telefondan değil daha çok müdahale edebileceğim bilgisayardan açmayı tercih ettim..

Sonuç olarak ikinci hafta benim için tam bir fiyasko oldu. Korkunç derecede yorucu, yıpratıcı bir hafta sonunda 2 gün de ateş devam edince Tam manasıyla bittim diyebilirim.. Günde iki saat kesintisiz uyuyan oğlum bir saat uyuyup onda da beş kere uyanmaya başladı. ilk 3 , 4 gece çok sık emzirmemeye çalışırken hasta olmasıyla birlikte gece sabah kadar ağzında tutmasına izin verdim ve sonuç olarak göğüs ucum yara oldu.. Zaten yeterince zor değilmiş gibi…

Yorulduk yıprandık ama süreç devam etmeliydi. Ve artık 3.hafta artık akşam emzirmesini kesmem ve gece emzirmelerini de azaltmalıydım..  Bu  arada şunu da yazmadan geçmek istemem. Tuvalet eğitimi olan oğlum o hafta tuvaletini söylemeyi reddetti yada son dakika kaçırmaya başlayınca söyledi. Tabi bu ekstra yorucu oldu ve en son çözüm yolu olarak her altına bıraktığında yıkamaya başladım. Bundan hoşlanmadığını biliyordum ama bu süreçte bir de bununla uğraşacak kadar enerjim kalmamıştı ve sonuçta 5. yıkamadan itibaren bunu bıraktı..

Tam umutlarım tükendi ve ben de bittim derken iyi haber oğlum sakinleşmeye başladı ve 3. hafta ikinci haftadan sonra çok daha kolay geldi. Krizler yine oldu ama 2. haftaya kıyasla daha azdı.. bu arada kriz demişken sakın meme istiyorum diye kriz çıkardı sanmayın. hatırladığım bir iki tanesini yazayım.. tuvalete niye annesi değil de babası götürmüş diye 10 dakika hıçkırarak ağladı, kahvaltıda yumurta sıcak biraz bekle dedim diye tabağıyla beraber yumurtayı fırlatıp tepinerek ağladı,  Dışarı çıkmak isteyip kapının önünde çıkmayacağım diye ağladı, Babası işten gelince annesine sarıldı diye ikimizi birden tekmeleyip kendini yere atarak ağladı. bu örnekler öyle çok ki…. Yani hiçbir zaman meme şimdi boş sonra vereceğim diye ağlamadı ama bu ağlamaların hepsi de bu sebeptendi biliyorum…(devamı gelecek)

 

Memeden Ayırma Süreci 1

Hazırlık süreci: Öncelik kendi kafanızda ne zaman bitireceğinizi planlamak olmalı. Ben iki yaşını doldurunca bıraktırılması gerektiğini düşündüğüm için 2. doğum gününe bir hafta kala yumuşak bir giriş yapmayı tercih ettim. Ancak bu süreç hem psikolojik hem de bedensel açıdan zor ve yorucu. Buna hazır olmak lazım ve kesin olarak bir yol haritası hazırlayıp ondan şaşmadan devam etmek gerekir.

Bir de bilgi alma süreci var ki tam bir fiyasko benim açımdan. Bütün okuduğum kitaplarda ve dinlediğim uzmanlardan kademeli ayırma yönteminin en sağlıklı olanı olduğumu okumama ve dinlememe rağmen çevremde anne olan kime sorduysam herkes bunun tam tersini söyledi. Genel olarak herkes memeye bir şey sürerek ayırmış ve bunun kolay ve doğru bir yol olduğunu söylüyordu… Hatta bilgisine güvendiğim bir ablam kademeli ayırmak çalışan anne için olabilir. Çocukla 24 saat birlikte olan birinin bunu başarması neredeyse imkansız gibi bir şey söylediğinde umudum biraz kırılsa da her zaman doğru bildiğimi yapma konusunda ısrarcı oldum ve iyi ki olmuşum.

İLK GÜN:(pazartesi) Sabahtan akşama kadar istediği her anda istediği kadar emme özgürlüğü olan oğluma o gün ilk defa öğleden sonra uykusuna dalarken  bugün meme yok birlikte sarılıp uyuyacağız dediğimde ısrar etmedi ve sarıldık uyuduk. Tabi ben bir mutlu, bir rahatlamış, kendi kendime yaşanacak fırtınadan habersiz seviniyorum..ilk defa meme emmeden uyudu ve sorun çıkmadı..

2. GÜN: ilk günün kolay geçmesinin cesaretiyle 2. gün biraz daha rahat olarak bugün de meme olmadan uyuyacağımızı söyledim. Uyumayı reddetti. 5 kere falan su istedi. 3 veya 4 kere de tuvalete gitmek istedi. En sonunda uykusuzluk iyice başına vurup ben de yorulmaya başlamışken ayağımda salladım ve uyudu. Uyandığında elimde en sevdiği meyve ile bekliyordum. böylelikle yaklaşık 3 saat daha emmeden dayandı.

3. GÜN: Ben süreyi biraz daha uzatma hayaliyle yaşarken oğlum kalktıktan itibaren neredeyse yarım saatte bir gelip meme istedi. O istedikçe ben onu oyalamak için bin bir takla attım. En son arabasına koyup dışarı çıktım ve parkta bir saate yakın yorulduktan sonra dönüş yolunda arabasında uyudu. Tabi dönüş yolu 1 km den fazla olunca dayanamadı. Oh emmeden uyudu diye sevinecekken çıldırarak uyanmasıyla şok oldum. eve geldikten yarım saat sonra uyandı ve beni tekmeleyerek ve ağlayarak kendini yataktan attı. yanına yaklaştırmadı ne dediysem olmadı. O an emzirsem biliyorum ki bundan sonra bu krizler artarak devam edecekti.şu an süt olmadığını babası gelince meme vereceğimi söyledim. ama benim de çok üzüldüğümü söyledim. yüzüme baktı ve üzüldüğümü görünce sakinleşti. Tabi ben ona oyalanması için yiyecek bir şeyler verip lavaboya gidip ağladım..

4 GÜN: Gündüz ememeyen oğlum bu üç gecede emme işini öyle abarttı ki sabaha kadar meme ağzında dursun istiyordu.. bu günden sonra 7. güne çok zorlamadan ve genellikle dışarı çıkıp arkadaşlarıyla yorarak falan  atlattık.. Bir kaç tane daha buna benzer krizler atlattık. Cuma  günü babası geldikten itibaren bütün yükü ona attım diyebilirim. Çünkü benim içinde zor olan bu süreci devam ettirmek için deşarj olmalıydım.. Pazar günü doğumgünü vesilesiyle kuzenleri, halaları, dedesi, babaannesi derken kolay ve güzel bir gün geçirdik.. Öbür hafta yaşanacak fırtınalara hazır olduğumu sanırken meğer ne kadar da safmışım:)) (devamı gelecek)