Yemek Yemeyen Çocuga Nasıl Davranilmali

Yemek Yemeyen Çocuga Nasıl Davranilmali

Hayırlı geceler dostlar… Çoğu anne babadan duyduğum ve çok şükür kı hiç yaşamadığım bir problem bu. Maalesef çocuklarda yeme düzeni de bütün herşeyde olduğu gibi en baştan beri dikkat edilmesi gereken bir konu.  Öncelikle şunu belirtmek isterim ki eğer bebeğiniz henüz ek gıdaya geçmemişse bu geçiş sürecinden önce iyi bir araştırma yapıp çocuğun ilk beslenmesinden itibaren dikkat ederseniz ilerideki bütün yaşamı boyunca hem sağlıklı bir çocuk yetiştirmiş olacaksınız hemde sizin hayatınız da kolay olacak.

Bir laf var çok haklı olduğunu düşündüğüm, “beslenme yanlissa ilacın yararı yok, beslenme doğruysa ilaca gerek yok”. Elbette emzirme süreci, hastalıklar yada ateş gibi durumlarda sizin tavrinizda önemli ancak bence bir çocuğun sağlıklı olması için en önemli etken beslenme, hatta bu yetişkinler içinde geçerli. Neyse biz konumuza gelelim.

En baştan uyarmak isterim ki eğer siz çocuğunuzu sağlıksız besliyorsaniz buna mutlaka bir bahaneniz vardır.  Ya ilerde nasılsa kendi alıp yiyecek dersiniz, ya annesinin böyle söyledigini söylersiniz, ya zamanım yok dersiniz v.b birsuru bahane bulursunuz ama istenilirse de yapılmayacak birşey değil inanın buna..

Çocuklarda ek gıdaya geçerken sebze pureleriyle başlayıp(bu konuda aşağılarda bir yazı olması lazım) daha sonraki süreçte hiç bir kapalı gıda vermeden ve aldığınız ürünlerde de elinizden geldiği kadar temiz ve organik almaya çalışmanız artık çocuğun beslenme düzeni için yeterli değil maalesef, elbette bunlar önemli ancak araştırdığım ve uygulayarak gördüğüm birşey daha var mı çocuklar yemek yemekten ne kadar zevk alırsa ( tabi bu durum anneye bağlı) o kadar iştahlı yiyorlar.. siz sırf çocuğunuz guzel yesin diye bazen tablet yada televizyon karşısında yediriyorsunuz ya çocuklar ekran karşısında yemek yediginde yemek yeme olayıni algilamadiklari için karinlari tok ancak bu doyum sırasında birşey hissetmedikleri için maalesef bir süre sonra yemek yemek onlar için eziyet gibi geliyor..

İkinci bir önemli nokta ise çocuğa ayrı yemek yedirmek… Çocuğunuza bakıcı da bakıyor olsa kendiniz de bakıyor olsanız mümkün olduğunca birlikte yemek yiyin. Tabi TV yada başka birşey izlemeden sohbet ederek ve çocukla ilgilenerek. Bu çocuğun sofra adabini, kaşık çatal tutmayı, cigneme becerisini ve tabi kı yemekten aldığı zevki artıracak ve bir daha kı yemek saatini iple çekecektir…

Üçüncü nokta ise evet kapalı hiçbir şey vermiyoruz ancak bunun yanında zamansız da birşey vermiyoruz… Siz sabah kalktığında kahvaltı haxirlayana kadar çocuk ayağımın altında mizlamasin diye çocuğa ekmek, elma, simit yada buna benzer şeyler verirseniz tabi kı çocuk yemek zamanında sofraya ilgili davranmaz. Onun daha fazla ilgisini çeken oyuncak yada başka birseyle ilgilenir.. Ancak sabah siz hazırlık yapana kadar iyice acikirsa çok güzel kahvaltıda verilen herşeyi yer..Bu sadece sabah için değil bütün öğünler için geçerli.. çocuğa mümkün olduğu kadar az ıvır zıvır verirseniz o kadar yemeğini güzel yer.( ( Bizde sabah kahvaltı saat iki yada üç gibi en geç bir meyve(muz, elma, kivi, portakal vs herhangi sadece bir tane yada bir kaç dilim) ve akşam 6-7 gibi akşam yemeği) )

Benim çocuğum büyüdü hiçbir şey yemiyor artık bende uğraşmıyorum ne isterse onu yapıyorum diyen anneler görüyorum kı maalesef çocuğunu sadece nutellali ekmek ve dışarıdan aldığı hazır donerle besleyen komşumu gördükçe üzülüyorum.. hele çocuğun bağışıklığının ne kadar kötü olduğunu ve en ufak bir şeyde hastalandığını gördükçe daha çok üzülüyorum…

Sevgili anneler bence hiçbir şey için geç değil. Çocuğunuz 8-9 yaşında bile olsa ona sevgiyle ve ilgiyle yaklaşarak sağlıklı beslenme düzenine geçebilirsiniz. Yeter kı isteyin… Çünkü yine zorlanan yine üzülen siz oluyorsunuz .. inanın bebeği küçükken uğraşmak istemeyen, işin kolayına kaçan herkes sağlık problemleri v.b bir sürü problemle karşılaşıp çok daha fazla yipraniyor.. o yüzden en güzeli işi baştan sıkı tutmak ve çocuklarımızı sağlıklı beslemek ve yemek düzeni oluşturmak için çaba sarf etmek..

Bu konu daha uzun bayağı yazılır ama oğlum uyumusken bende uyuyayım… Birde ne yedirebilirim diye düşünüyorsanız Instagram sayfamdan takip edebilir ve ordan soru sorabilirsiniz. 1kinalikuzu adresim, yukarda da var zaten… Ben genellikle kahvaltilarimizi paylaşmaya çalışıyorum kı bir faydası olur belki diye… Allah emanet olun..

 

 

Kirginliklarim

Benim güzel yürekli eşim bana doğum günümde bir günlük hediye etti… En baştaki sayfasına da bir kaç güzel söz yazmıştı… Bu defterin içinde hep güzel anılar biriktirmemi çok istiyormuş… Beni hep mutlu etmek istiyormus…

Maalesef kı benim eşimin kalbi gibi temiz değil herkesi kalbi.. Can yakmaktan korkmayanlar var. Kul hakkı yemekten cekinmeyenler var. Ve elbette böyle insanlar herkesin hayatında var..

Eski yaralarımı kanattılar son zamanlarda benim kapandı sandığım yaralarımı… Üstüne kocaman kocaman iyi anılar biriktirmeye çalıştığım yaralarıma ulaştılar bütün iyi anıları yikmaktan cekinmeden.. Öyle bir kanadı ki içim çekip gitmek istedim. Herkesi herşeyi bırakıp sadece evladımı alıp gitmek istedim.

Hem bütün yaralarimin sebebi, hemde iyileştirenim’ i, benim güzel kalpli eşimi bile arada kalmaktan kurtarmak için çekip gitmek istedim.

Zor şeyler yaşadım. Öyle çok kırıldım kı parcalarımı toplamam yıllarımı aldı. Oysa kimse bilmezmis karşısındakini herkes kırgınlıklarını döktü önüme. Yine sustum içimden haykırmak gelirken.. bende kırıldım hala bulamadığım parçalarım var demek isterdim, bir kişi değil elbirliğiyle neşemi aldınız benim elimden, gençliğimi, heveslerimi, sevgimi, herşeyimi yarım yasattiniz bana demek istedim…

Sustuklarim büyüdü yine içimde, her zamanki gibi yazmaya sığındım… Beni bilmez ya kimse ben hep daha fazla kirilmamak için sustum….